Maurice Jager is fotograaf, ondernemer, tv-persoonlijkheid, spreker, auteur en vooral familieman. Samen met zijn vrouw Dayna runt hij zijn fotografiebedrijf vanuit een studio in Arnhem en een studio in New York. Op dit moment is hij bezig met een bijzonder project. En daar wil ik alles over weten!
Tekst: Tess
Foto's: Maurice Jager
We ontmoeten elkaar vandaag online. Dat is altijd weer even wennen. Face to face praat veel makkelijker, maar soms is online ook wel praktisch. De verbinding komt tot stand en we maken even kort kennis met elkaar. Maurice blijkt een makkelijke prater met een hoop positieve energie. Dit gaat een leuk gesprek worden. We gaan gelijk lekker van start.
Hoe ben je met ZIEN in aanraking gekomen?
Via de campagne #IkZwijgNiet waar ZIEN op dit moment mee bezig is. Ik heb de portretfoto van één van de deelnemers gemaakt. Zo kwamen we in contact. In het gesprek dat volgde, vertelde ik over mijn project ‘People of the Netherlands’ waar ik mee bezig ben. Hierin zit een overlap met waar jullie je bij ZIEN voor inzetten ten aanzien van diversiteit, discriminatie, racisme enzovoorts. Dus misschien dat we elkaar een beetje kunnen versterken.
‘People of the Netherlands’ is een bijzonder project en sluit inderdaad heel mooi aan bij ZIEN. Wat kan je hierover vertellen?
Een heleboel! Het idee lag al een jaar of acht op de plank. Ik ben portretfotograaf. Ik ben iets met fotografie gaan doen, omdat ik de pest had aan op kantoor zitten. Dat is uitgegroeid tot het werk dat ik nu maak. Toen kreeg ik het idee om wat meer diverse mensen te gaan fotograferen. Niet alleen witte mannen in pak zeg maar. Via het CBS ben ik gaan kijken hoeveel verschillende nationaliteiten er in Nederland wonen. Dat bleken er 192 te zijn. Die wilde ik allemaal op de foto zetten.
Mijn vrouw komt uit India. We hadden het over dit idee en zij zei: Waarom ga je het niet gewoon doen? Dan ben ik de eerste en heb je de aftrap met een vrouw uit India. Dat vond ik goed, maar eigenlijk wilde ik van elk land een man en een vrouw hebben. Ik heb een lijst gemaakt en ben toen eerst in mijn eigen kring een beetje gaan rondvragen.
Hoe meer mensen ik fotografeerde, hoe meer ik er ook achter kwam dat mensen een nationaliteit hebben, maar misschien in een regio wonen die hoort bij een bevolkingsgroep. Toen kwam ik op eens uit op 240 in totaal. En dat natuurlijk keer twee, omdat ik overal een man en een vrouw bij wil fotograferen. Uiteindelijk hoop ik dus op 480 portretten.
Wat hoop je met dit project te bereiken?
Ik heb de stelling aangenomen: de Nederlander bestaat niet meer. Niet zoals sommigen de Nederlander nog zien: blond haar, blauwe ogen, klompen en werken in de kas bij wijze van spreken. Nederland is een melting pot van nationaliteiten, waar inmiddels ook al een derde of vierde generatie uit is ontstaan. Dat wil ik zichtbaar maken. Onbekend maakt onbemind en met dit project wil ik laten zien dat het allemaal zo spannend niet is. We kunnen makkelijk allemaal met elkaar samen leven.
Hoe kan je je aanmelden voor dit project?
Op mijn website vind je een lijst waarop je precies kan zien welke portretten ik nog zoek. Aanmelden kan door een mailtje te sturen. We plannen dan een afspraak in bij onze studio in Arnhem. De reiskosten moeten mensen zelf betalen, maar daarvoor krijgen ze wel een hele mooie foto mee.
Wanneer denk je het af te ronden?
De lijst volledig vol krijgen is misschien een utopie. Dus op een bepaald punt moet het gewoon klaar zijn en dan is dat wat het is. Uiteindelijk wil ik er een mooi koffietafelboek van maken. Geen verhalen, alleen hoofden.
Nu ik meer weet over het project, ben ik natuurlijk ook nog even benieuwd naar de man achter het project.
Hoe zou je jezelf, los van professionele rollen, in het kort omschrijven?
Bij mij, of eigenlijk bij ons, zit niet veel scheiding tussen werk en privé. Zoals wij thuis ons huishouden en familieleven draaien, zo draaien we ook ons bedrijf. We zijn heel open, menselijk en sociaal. Daarbij kijken we verder dan de bekende vooroordelen, uiterlijk, status of wat dan ook. We houden van gezelligheid en echt iedereen is bij ons altijd welkom. In onze omgeving zijn we bekend en berucht zeg maar! Blijkbaar hebben we een bepaalde aantrekkingskracht naar mensen.
Hoe denk je dat dit komt?
We zijn altijd heel nieuwsgierig en stellen veel vragen. Dit brengt mijn beroep natuurlijk ook wel met zich mee. Bijna iedereen vindt het lastig om op de foto te gaan en dat moet ik oplossen. Voor mij kost dat geen moeite. Het is een beetje zoals ik ben, zoals wij zijn. We leven heel puur. We zijn wie we zijn en we doen wat we doen. Een keerzijde hiervan is misschien dat als het je niet bevalt wat wij doen, je toch echt pech hebt.
Maurice zegt dit met zoveel stelligheid, dat ik er even om moet grinniken. Puur is inderdaad een woord dat hem past. Ik heb het gevoel dat wij nog wel uren door kunnen kletsen, maar het is tijd om dit interview af te ronden met een laatste vraag.
Welke boodschap zou je de lezer mee willen geven?
Blijf nieuwsgierig, stel vragen. Ik zeg altijd: Ik ben niet bang en niet verlegen. Volgens mij kan je daarmee eigenlijk de hele wereld wel aan. Dat wil ik ook aan onze dochter meegeven: niet leven uit angst, maar leven uit nieuwgierigheid. Stel eens wat vaker vragen aan elkaar.
En daarmee sluiten we dit leuke gesprek af. Meer weten over het project van Maurice? Kijk even op https://mauricejager.com/people-of-the-netherlands en misschien kan je hem wel helpen om nog een mooi portret af te vinken!
Meedoen met de campagne #IkZwijgNiet? Kijk even op https://www.zien2-0.nl/ikzwijgniet en deel je verhaal.
*
Reactie plaatsen
Reacties