Column | Kriebelbeestjes

Wat is eigenlijk een dakpan?

 

Dat klinkt misschien als een vreemde vraag, maar voor iemand die blind is en nog nooit een dakpan heeft aangeraakt, kan het een behoorlijk ingewikkeld begrip zijn. Als leerkrachtondersteuner op een school voor blinde en slechtziende leerlingen merk ik dagelijks hoe het ontbreken van zicht invloed heeft op de manier waarop je de wereld ervaart. Zo kun je beter niet zomaar een ruimte uitlopen zonder iets te zeggen tegen een blinde leerling. Voor je het weet, gaat het gesprek vrolijk verder terwijl jij allang weg bent.

Vandaag gebeurde er iets waardoor opnieuw duidelijk werd hoe bepalend zicht kan zijn voor de manier waarop je iets beleeft.
Tijdens de rekenles kijk ik over de schouder van mijn leerling mee naar haar werk. Ondertussen vliegt er zorgeloos een vlieg door het klaslokaal. Vanuit mijn ooghoek zie ik hoe hij rustig in de nek van mijn blinde leerling landt.

Opeens stopt ze met werken. “Ik kan mij niet goed concentreren met een kriebelbeestje in mijn nek.”

Ik vind het ook irritant, schiet er door mijn hoofd.

“Ik word er juist zo rustig van als er iets kriebelt in mijn nek, en ik wil mij concentreren.”

Het blijft bijzonder hoe anders je dezelfde wereld kunt ervaren zonder zicht. Wat voor veel mensen vooral een irritante vlieg is, krijgt ineens een heel andere betekenis: een natuurlijke masseur die je juist helpt om tot rust te komen.

 

*

 

Lowie van Eck

 

Lowie jaagt ondanks zijn visuele beperking zijn dromen achterna. Uitdagingen zoals een marathon lopen of de hoogste berg van Noord-Afrika beklimmen gaat hij niet uit de weg.
Toch ervaart hij moeilijkheden bij situaties die voor een ziende erg vanzelfsprekend zijn.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.