Het is nog niet zo simpel
Het zou allemaal zo eenvoudig moeten zijn. Polyamorie. Meervoudige liefde. Een manier van leven waarbij je intens verliefd kan zijn op een persoon en tegelijkertijd ook open kan blijven staan voor nieuwe ontmoetingen. Een relatie waarbij nieuwe mensen interessant vinden en ontdekken gewoon mag. It’s all part of the deal. Bas en ik zijn het daar altijd over eens geweest. Waarom voelt het dan toch zo ingewikkeld?
Ik kijk voor de zoveelste keer op mijn telefoon. De tijd kruipt voorbij. Bas wil eind van de middag videobellen. Normaal kijk ik daar ontzettend naar uit. Het geeft mij en de vlinders in mijn buik, blije energie. Nu zoemen er donkere motten in mijn binnenste. Waarom moest ik nou zo nodig over Thomas beginnen via de app? Wat had ik voor reactie verwacht?
Misschien hoopte ik toch een beetje op: Oh leuk schat, vertel me meer? Maar ik ken Bas inmiddels door en door. Deze hoop of verwachting was niet heel realistisch. Je kan poly afspreken, maar poly leven moet je echt even oefenen hoor. Zeker als de afstand tot je voorheen monogame leven, nog niet zo heel groot is. In het begin van onze relatie hadden we allebei zo onze onzekerheden, maar inmiddels geloven we stevig in een happy ever after.
Bas en ik zien elkaar niet wekelijks, maar we hebben dagelijks contact. Van goedemorgen tot slaap lekker. We hebben allebei een veeleisende baan en een gezin. In het geval van Bas hoort daar ook een vrouw bij. Je zou dus denken dat er überhaupt geen ruimte is voor meer. En als ik al een plekje kan vinden in mijn hart, dan zou mijn agenda daar waarschijnlijk anders over denken. Elk momentje dat vrij is, wordt met gekleurde pen en bijgetekende hartjes voor Bas gereserveerd.
De laatste weken heeft Bas met enige regelmaat uitgesproken dat hij het heel moeilijk zou vinden als er aan mijn kant nog iemand bij komt. Soms word ik een beetje stekelig als hij dit uitspreekt. Dan herinner ik hem er maar weer even aan dat hij ook nog een vrouw heeft. Maar als ik heel eerlijk ben, dan moet ik er ook echt niet aan denken dat hij nog verliefd wordt op iemand anders. Het klinkt (en voelt) allemaal best tegenstrijdig zo nu en dan. En het vraagt steeds om afstemming. Gelukkig kunnen we dat goed. We hebben elkaar beloofd om heel zorgvuldig om te gaan met elkaars hart. En daarin vertrouw ik hem volledig.
Ik denk even terug aan het begin van mij poly-avontuur. De poly-avond in de kerk, waar ik Lauren en Ruud ontmoette (deel vier als je even terug wil lezen). Al jaren gelukkig getrouwd en allebei polyamoreus. De vriend van Lauren had het net uitgemaakt en Ruud was daarin heel troostend en steunend voor haar. Ik voelde zoveel bewondering voor dit mooie stel. Het vertrouwen en de stabiliteit die ze uitstraalden samen.
Bas en ik zijn nog niet zo ver. Niet alleen onze relatie is relatief nieuw, maar ons poly-leven ook. Er is nog heel veel te ontdekken, af te stemmen en vooral te leren. Van elkaar en vooral met elkaar. Want daarover voel ik geen enkele twijfel. Ik wil heel graag oud worden met Bas.
Mijn telefoon gaat. Ik neem op en kijk in de prachtige ogen van mijn lief. Hey schat…
Tot de volgende!
Liefs,
Lotte
*
Reactie plaatsen
Reacties