Gastcolumn | Geluk

Het zijn de kleine dingen.

Als kind fantaseerde ik veel. Ik wilde spannende avonturen beleven en in mijn hoofd zag alles er prachtig uit. Gedachten als: “Later als ik groot ben ga ik…” gingen regelmatig door mijn hoofd. Alles leek prachtig en het ultieme geluk lonkte als een goudpot aan het einde van de regenboog. Ik groeide op met het idee dat als ik iets echt zou willen en ik daar ‘mijn stinkende best’ voor zou doen, dat dit ook daadwerkelijk zou lukken.

Een prachtige gedachte, maar in mijn geval ontstonden er al snel wat haarscheurtjes in dit vooruitzicht,  want er ontwikkelde zich een lichamelijke beperking bij mij. Mijn linkerhandfunctie werd steeds onbetrouwbaarder en ook het lopen ging langzaam maar zeker achteruit. Onbewust veranderde daarna ook mijn persoonlijke definitie van geluk. Waar het eerder een haast onbereikbaar doel had geleken, kwam geluk nu steeds dichterbij. Geleidelijk aan begon ik de term ‘geluk’ steeds meer te verbinden met de dingen en mensen om mij heen. En zo leerde ik om ook in stressvolle tijden geluksmomentjes voor mezelf te creëren en te voelen. Op onverwachte ogenblikken voelde ik verbinding met andere mensen. Of ik stond stil om te genieten van de zon die doorbrak, een glimlach of als ik zelf iets voor elkaar kreeg, wat mij eerder nog niet lukte.

En dit kleine geluksgevoel kwam steeds vaker terug. Ondanks dat er in mijn jongerenjaren veel zorgen om mij waren, haalde ik steun uit die vele kleine ‘geluksvonkjes’ die voor mij extra kleur gaven aan de dag. Langzaam drong tot mij door dat mijn geluk veel dichterbij was dan ik altijd had gedacht. Dit besef had een heel geruststellende uitwerking; als ik mij er voor open stelde, kon ik op bijna ieder moment van de dag iets van geluk ervaren. Wel drong tot me door dat ‘geluk’ geen constante staat van zijn was en dat ik er soms wel moeite voor moest doen.

Het vraagt om een positieve mind-set en kan soms even zoeken zijn. Als het me lukt om me open te stellen, helpt dat me tegenslagen incasseren. Dat is niet altijd even makkelijk en soms lukt het ook even niet. Maar uiteindelijk komt er toch weer meer ruimte voor ‘geluks-pareltjes’. Want nee, geluk hoeft niet altijd groot en onhaalbaar te zijn!

*