En dat is zo onhandig!!
“Next stop…” en toen was het stil in de tram. Bij elke halte luisterde ik aandachtig waar de tram stopte, maar de omroep werd afgebroken nadat er was gemeld op welke tramlijnen je bij de volgende halte kunt overstappen. Alsof er geen ruimte meer was, werd juist de meest cruciale informatie voor mij, als slechtziende, niet genoemd. Voor ik het wist, was ik te laat en had ik de Goudenregenstraat gemist. Ik had de dienstregeling van tram 3 te laat gecontroleerd en stapte uit bij het Azaleaplein.
De straten waren druk, te druk voor iemand met een visuele beperking. Ik moest twee keer een zebrapad met stoplicht oversteken om weer aan de goede kant van de weg te komen. Ik drukte op de knop om over te steken en hoorde het meteen: ze tikten niet. Omdat mijn kleurenzicht beperkt is, zijn groen en rood voor mij vrijwel dezelfde kleur. Dan maar op goed geluk oversteken. Een paar keer links en rechts kijken en goed luisteren voordat ik ga, en dan hopen op een veilige oversteek. Met een verhoogde hartslag kom ik veilig aan de overkant, waarna ik mijn weg kan vervolgen naar het huis van een goede vriend.
Mensen zonder visuele beperking merken het misschien niet als er iets ontbreekt: het omroepen van een halte of het tikken van een stoplicht. Wanneer je een visuele beperking hebt, kan die informatie juist cruciaal zijn, zeker als je zo zelfstandig mogelijk wilt reizen. Daarom een oproep aan Gemeente Den Haag en HTM om dit te verbeteren, zodat ik veiliger en prettiger door Den Haag kan reizen.
*
Lowie van Eck
Lowie jaagt ondanks zijn visuele beperking zijn dromen achterna. Uitdagingen zoals een marathon lopen of de hoogste berg van Noord-Afrika beklimmen gaat hij niet uit de weg.
Toch ervaart hij moeilijkheden bij situaties die voor een ziende erg vanzelfsprekend zijn.
Reactie plaatsen
Reacties