Van de blote huid
Het is heet de afgelopen dagen. De zomer laat zich van haar beste kant zien en met deze tropische temperaturen vult het land zich met kleur. Vandaag, terwijl ik dit schrijf, kleurt Noordwijk in alle tinten van de regenboog voor Roze Zaterdag. We zitten midden in pride month, de maand waarin we de vrijheid vieren om te mogen zijn wie we zijn. En hoewel die maatschappelijke zichtbaarheid geweldig is, zit echte vrijheid voor mij deze dagen ook in de simpele, alledaagse momenten.
Stel je eens voor: een prachtige, zonovergoten stranddag. Lachende, spelende kinderen in de zon, een gezellig muziekje op de achtergrond, een koud drankje in je hand en een lekker knabbeltje binnen handbereik. Terwijl je je kont parkeert op een handdoek in het zand en om je heen kijkt, zie je het overal: pure vrijheid. Blote borstkassen, topless zonnende mensen, de blote billetjes van spelende peuters en lichamen in werkelijk álle vormen en maten die onbezorgd genieten van de zon en het water.
Heerlijk, toch?
Voor mij brengt dit weer ook een diepe vorm van geluk met zich mee: de vrijheid van shirtloos zijn. Terwijl de mussen van het dak vallen, kan ik mijn shirt uittrekken. Of ik nu op het strand lig, langs het water wandel of op de fiets stap: het gevoel van de brandende zon en een briesje op mijn blote borst is na ruim 3,5 jaar transitie onbeschrijfelijk.
Toch lig ik er niet volledig onbezorgd bij. Ondanks de spanning en de blikken die ik nog regelmatig krijg op mijn littekens, probeer ik me te focussen op de vrijheid en het thuiskomen dat ik voel met mijn lichaam. Mijn huid geniet van de warmte, en dat is een vorm van bevrijding die ik iedereen gun.
Ik snak naar een wereld waarin we lichamen loskoppelen van hyperseksualisering of rigide gendernormen. Een lichaam is in de eerste plaats gewoon een lichaam dat u mag genieten. Wat is er bijvoorbeeld gebeurt met topless zonnen?! In de jaren 90 was het normaler om topless te zonnen. Tegenwoordig zie je het bijna nergens.
En hoe er soms gereageerd wordt op borstvoeding in het openbaar, is ook zoiets. Het is de meest natuurlijke en liefdevolle handeling ter wereld en het roept op een terras helaas nog ongemak of starende blikken op. Zonde! Laten we die preutse kramp lekker thuislaten. Iedereen hoort zich vrij en comfortabel te kunnen bewegen op een strandlaken of op het terras.
Dus hup, shirts uit waar het kan, zonnebrand mee en genieten zonder schaamte in vrijheid
*
Steph Sikkens
Steph is spreker, docent en oprichter van Buitengewoon Inclusief. Hij werkt aan inclusief en mensgericht onderwijs, met scherpte voor normdenken, taal en macht. In lezingen, workshops en teksten verbindt hij persoonlijke ervaring met maatschappelijke vraagstukken.
Reactie plaatsen
Reacties