Ineens voelt alles anders. Mijn vakantie met Bas zit erop en hij is weer terug naar huis. Ik ben weer aan het werk en bereid me ondertussen voor op mijn volgende vakantie. Dat klinkt misschien heel decadent, maar dat valt wel mee hoor. In plaats van mijn gebruikelijke drie weken in de zomer, heb ik nu mijn vakantie een beetje opgedeeld. Eén week samen met Bas en dan nog twee weken samen met Roos. Moeder-dochter tijd! Ik heb er echt zin in. Maar ik voel me ook vreselijk onrustig en begrijp niet zo goed waarom.
Wat zit je dwars Lot? Isa kijkt me onderzoekend aan. Heb je het niet leuk gehad met Bas? Ik zucht even diep en probeer de brok in mijn keel weg te slikken. Bas en ik hebben het juist geweldig gehad. Ik weet het zeker: wij zijn naturisten. Ik vind het zo leuk om dat puzzelstukje toe te voegen aan wat mij Lot maakt! We hebben dagenlang in ons nakie geleefd en niets anders gedaan dan lekker eten en drinken, lezen, zwemmen, spelletjes doen, wandelen en veel vrijen. Jeetje Ies, het was zo fijn.
Isa kruipt wat dichter bij me op de bank. Ze kijkt me aan en wrijft even over mijn arm. Dat is genoeg om me in tranen uit te laten barsten. Ze trekt me in haar armen en laat me huilen. Met haar armen om me heen, probeer ik de woorden bij het gevoel te zoeken. Het was gewoon te fijn. Weet je nog hoe dit allemaal begon? Op de bank bij de psycholoog? (Opfrisser nodig? Lees dan deel 1 nog even.) Ik was al zo lang alleen toen ik besloot op poly-ontdekkingstocht te gaan. En je weet dat ik niet over één nacht ijs ben gegaan. Het leek me allemaal zo goed te passen. Maar ik had gewoon niet op een Bas gerekend.
Op de camping hadden we ineens even een leven samen. Samen slapen en opstaan, samen bedenken wat we gaan eten, boodschappen doen, koken, afwassen. Heel kneuterig, maar ook confronterend. Ik was vergeten hoe het voelde om niet elke beslissing van een dag zelf te moeten nemen. Elk klusje alleen uit te moeten voeren. Begrijp me niet verkeerd… ik ben dol op mijn zelfstandigheid. Maar ik voelde me zo heerlijk ontspannen deze dagen.
Misschien wil ik wel meer van dit. Maar dat kan niet met Bas. Hij heeft een gezin en ik zou daar nooit tussen willen komen. Onze afspraken zijn heel duidelijk en daar kan en wil ik niet ineens op terugkomen. Natuurlijk is er in mijn hart ruimte voor meer liefde(s). Maar ik kan me nu niet voorstellen dat ik met nog iemand zo’n diepe connectie kan voelen als met Bas. En dus betekent kiezen voor Bas, ook kiezen voor grotendeels alleen oud worden. Steeds wachten op een gaatje in de agenda van Bas en zijn gezin.
Jeetje Lot… volgens mij sla je even een paar stappen en mogelijkheden over. Terwijl ze zachtjes over mijn arm aait, vertelt Isa hoe zij naar de situatie kijkt. Ze stelt vragen en geeft me alle tijd om naar antwoorden te zoeken. Langzaam zakt de spanning uit mijn lijf. En Lucas? Ik heb je al een tijdje niet meer over hem gehoord. Hoe is het met de huizenjacht? Die vraag is reden voor een nieuwe stortvloed aan tranen en onsamenhangende zinnen. Ik zit er echt even doorheen. Wat een chaos. Lieve Lot, ga gewoon even op vakantie met die prachtige dochter van je en laat alles even bezinken. Bas loopt niet weg, die man houdt van je. En met Lucas komt ook alles goed. En hé… ik ben er ook nog. Isa legt een hand op mijn betraande wang en kijkt me diep in mijn ogen aan. Ineens voel ik iets fladderen…
Tot de volgende!
Liefs,
Lotte
Reactie plaatsen
Reacties