Vlaggen, glitters en liefde
Zou er ook een poly-vlag zijn? Vast wel! Ik weet dat ik nog heel wat andere dingen te doen heb, maar je kent me inmiddels een beetje. Als er zo’n vraag door mijn hoofd spookt, dan wil ik antwoord.
Het is (in elk geval nog even) Pride maand. Een maand die ik altijd een beetje dubbel ervaar. Aan de ene kant vind ik het elk jaar weer heerlijk om even alle aandacht te trekken naar de LHBTIQ+’ers die het leven zoveel leuker, gezelliger en kleurrijker maken. Mijn mensen! Tenminste, zo voelt het voor mij. Jeetje. Ik hoop dat mijn mensen mij ook een beetje als hun mens zien. Maar goed, ik dwaal weer lekker af. Er was nog een andere kant. (Inwendig moet ik natuurlijk keihard lachen om deze onbedoelde, slechte woordgrap)
Pride maand is ook altijd weer een maand die heel veel gedoe met zich meebrengt. Verongelijkte hetero’s die mopperen dat we ons zomaar een hele maand toe-eigenen. En wanneer is het dan hetero maand? Nou Klaas, dat zal ik je vertellen: alle andere maanden van het jaar zijn van jou en Thea, oké? Verder moeten we van Klaas vooral allemaal normaal doen, want dat is toch echt gek genoeg. Ik vraag me wel vaak af of Klaas zich überhaupt verdiept heeft in de geschiedenis van Pride?
Nog niet zo lang geleden, in de jaren zestig, kregen veel LHBTIQ+’ers te maken met discriminatie en uitsluiting. Op 28 juni 1969 vonden de Stonewall-rellen plaats. Bezoekers van Stonewall Inn (een homocafé aan de Christopher Street in New York) kwamen in verzet tegen een politie-inval. De rellen en protesten duurden enkele dagen. Het werd een belangrijk keerpunt in de strijd voor meer vrijheid en gelijke behandeling. Een jaar later werden de eerste Pride-marsen georganiseerd om deze gebeurtenis te herdenken. Dit was het begin van the Gay Rights Movement. Inmiddels is Pride uitgeroeid tot een wereldwijd evenement.
Pride is voor mij niet alleen een feest van zichtbaarheid, diversiteit en liefde, maar ook een moment om stil te staan bij de rechten waarvoor is gestreden en de uitdagingen die nog steeds bestaan. Uitdagingen die we niet kunnen ontkennen. Niet wereldwijd, maar zeker ook niet in ons mooie Nederland. Er is nog veel werk te doen en dat doen we graag in stijl. Met glitters en regenbogen!
O ja… ik zou de poly-vlag opzoeken! Ik vind het best een leuk ding eigenlijk. Drie felgekleurde strepen, een wit driehoekje en een schattig geel hartje. Hoewel ik gelijk de neiging voel er een stuk of vijf in mijn winkelmandje te smijten, voelt het toch niet helemaal passend. Ik ben niet alleen maar poly, maar ook bi en bij vlagen zelfs een tikkie hetero monogaam. Het voelt goed om in geen hokje echt te passen. Ik ben gewoon Lotte en queer. Fijn dat weer even helder te hebben met mezelf. In het volle vertrouwen dat tijdens Pride Amsterdam alle vlaggen uitbundig zullen wapperen, klik ik de website weg en ga ik weer aan het werk.
(Ik hoor je heus wel denken: Jij? Hetero monogaam? Houd op hoor! Ik snap je, maar dat is een verhaal voor een andere keer.)
Tot de volgende!
Liefs,
Lotte
*
Reactie plaatsen
Reacties