Lotte van Zomeren | Deel 13

En? Heb je al een vriend Lot?

 
Altijd en overal die vraag. Ik word er altijd een beetje stekelig van. Snappen mensen dan niet dat dit best een beladen vraag kan zijn? Sowieso vind ik dat er een stomme aanname in die vraag zit. Misschien wil ik liever een vriendin. Of een vriend en een vriendin. Ik ben er hebberig genoeg voor hoor.

Het is natuurlijk handig om te weten wat iemands relatiestatus is. Dan kan je die persoon in een hokje plaatsen en dat is allemaal wel zo overzichtelijk. En je weet gelijk of de persoon in kwestie nog beschikbaar is voor het een of ander. In welk hokje pas ik eigenlijk? Moet Bas in een ander hokje of mogen we ook lekker samen hokken? Lijkt me heerlijk. En dan het liefst in een heel klein hokje. Lekker tegen elkaar aangeplakt.

Bas en ik hebben dagelijks lief contact en leren elkaar steeds beter kennen. En alles is leuk. We zijn een lijstje aan het maken van alle dingen die we samen willen doen en ontdekken. Het is bijna genoeg om een heel leven te vullen. Soms is er ineens wat onrust in mijn hoofd. Dan voelt alles te mooi om waar te zijn. Gelukkig is er dan altijd wel een lief bericht van Bas. Of een heel herkenbaar bericht, want ook hij ervaart af en toe deze onrust.

Dat komt denk ik ook omdat ons pad nog niet helder is. In deze samenleving wordt het hebben van een relatie gezien als een soort mijlpaal. Het begin van een vrij lineair construct. Je ontmoet elkaar, gaat samenwonen, trouwen en misschien komen er een paar kinderen. Of een hond en/of kat, dat moet je natuurlijk lekker zelf weten. Allebei een baan, een auto voor de deur en een paar keer per jaar op vakantie. Een groot deel van deze constructen dondert na verloop van tijd weer in elkaar. Dan wordt het hele boeltje netjes verdeeld en begint het allemaal weer van voren af aan.

Een polyamoreuze relatie loopt niet via dit geijkte pad. Eerder via allerlei bochtjes en hobbels. Door stille wateren en langs diepe (af)gronden. Wij moeten ons pad helemaal zelf vinden, want er is geen routekaart voorhanden. Dat is eigenlijk best wel tof en avontuurlijk. En dan zijn er nog zoveel andere dingen om over na te denken. Ik weet bijvoorbeeld niet of, wanneer en met wie ik wil delen dat ik een relatie heb met een getrouwde man. Oké, dat moet ik niet op die manier verwoorden natuurlijk, dat is vragen om geschokte reacties. Maar het is wel gewoon een feit.

Ik vind het ook wel leuk om er een beetje mee te spelen. Niet om te shockeren, maar om wat taboes te doorbreken. Er zijn wat mij betreft nog te veel vooroordelen over ENM (Ethische non-monogamie) en polyamorie. En ja, die had ik zelf ook. But look at me now! Als ik me, met mijn zwaar christelijke achtergrond, open kan stellen voor nieuwe ideeën, dan kan het niet al te moeilijk zijn toch? De praktijk is helaas vaak wel anders. Vandaar dat ik hier ook echt wel wat spanning bij voel.

Lot? Mijn collega kijkt me vragend aan. O ja, of ik een vriend heb? Ja, heb ik! Een hele leuke. Of hij in de buurt woont? Nee, hij woont met vrouw en kinderen aan de andere kant van het land. Dat vraagt wat planning, maar dat gaat ons best goed af tot nu toe. Ik zie het vraagteken verschijnen boven zijn hoofd. Hoe heet dat ook alweer… poly ofzo? Cool!

Wauw. Beetje een anticlimax dit. Ik had een hele spreekbeurt voorbereid in mijn hoofd. Maar zo kan het dus gewoon gaan. Ik ben Lotte, Bas is mijn vriend en hij heeft een gezin. En dat is gewoon heel erg cool.

Tot de volgende!

Liefs,

Lotte

*