Lotte van Zomeren 17

En dan is daar Tim

Herinner je je Tim nog? Die lieve, knappe man waarmee ik mijn eerste voorzichtige stappen in poly-land zette? Ik snap dat je door mijn zoete verhalen over Bas even moet nadenken. Dat geeft niet, ik help je graag even herinneren. Tim en ik hebben na een geweldige eerste date, besloten elkaar te bewaren en ondertussen regelmatig even bij elkaar in te checken.

Dat inchecken doen we regelmatig. Het gaat goed met hem. Hij is nog altijd gelukkig in zijn relatie met Susan. We hebben allebei een vol en druk leven, maar hechten allebei ook waarde aan onze kleine contactmomenten tussendoor. Natuurlijk heb ik hem inmiddels ook helemaal bijgepraat over Bas. Tim reageert hier zo lief op. Hij is echt blij voor me. Ineens hebben we zin elkaar weer even live te zien. We zoeken een moment in onze agenda’s en gaan lekker uit eten.

 Terwijl ik me aan het optutten ben voor onze date, dringt het weer even tot me door. Ik ben zo ontzettend verliefd op Bas en voel me zo verbonden met hem. Maar ik kijk ook zo uit naar vanavond. Ik vraag me af hoe het zal voelen als ik Tim weer zie. Is er ruimte voor nog meer vlinders? Mijn brein gaat hier even mee op de loop. Zijn vlinders eigenlijk wel sociale wezens? Ik heb daar nog nooit over nagedacht. Maar hoe leuk zal het zijn als de Bas-vlinders het leuk hebben met de Tim-vlinders. Misschien bouwen ze wel een vrolijk feestje in mijn buik.

Ik merk dat ik een beetje zenuwachtig ben. Dat gevoel verdwijnt zodra Tim aan komt lopen. Hij glimlacht breed als hij mij ziet. We geven elkaar een knuffel en een kus. Gearmd lopen we richting het restaurant. We kletsen alsof we elkaar gisteren nog zagen. Het voelt fijn en vertrouwd. Terwijl we op ons eten wachten, stuur ik Bas even een berichtje. Hij weet dat ik met Tim op stap ben vanavond. Soms denk ik te merken dat hij dat best lastig vindt. We praten er verder niet echt over. Over een paar dagen gaan we een weekendje weg, dus ik neem me nu alvast voor om weer even af te stemmen met Bas.

Als Bas dit lastig vindt, dan merk ik er in elk geval niets van. Hij reageert precies zoals altijd. En ik voel ook echt de behoefte om tussendoor even contact te hebben. Aangezien het leven nu eenmaal niet altijd alleen maar glitter en regenbogen is, belanden Tim en ik ineens in een wat zwaarder gesprek. We kijken elkaar aan en zien de woorden die we niet spreken. Tim pakt mijn hand. Ik blijf hem aankijken en zeg niets. Maar ik voel heel veel. Wat zie ik daar gebeuren Lot? Ik glimlach en probeer de woorden te vinden. Ik haal mijn schouders een beetje op. Niets specifieks, gewoon…ik ben blij dat we hier zijn.

Na het eten lopen we terug naar de garage waar Tim geparkeerd staat. Ik ga lopend naar huis. Het is maar een kleine wandeling. Ik gebruik het moment om toch even te zoeken naar de woorden die ik net niet vond. Ontroering. Geluk. Bevestiging. Ze zouden allemaal kunnen passen. Want daar, op dat moment, besefte ik dat het dus echt klopt. Ik kan tegelijk ontzettend verliefd zijn op Bas en een geweldige avond hebben met Tim. Wat in mijn monogame leven misschien verkeerd zou zijn geweest, is nu heel mooi en zo vol lieve gevoelens. Wat een rijkdom.

Als ik in mijn warme bed kruip, stuur ik Bas een berichtje. Ben je nog wakker? Hij reageert al snel. We sluiten de dag samen af. Zoals we dat altijd doen. Nog een paar nachtjes, dan kan ik hem weer vasthouden. Bereid je maar alvast voor op een suikerzoet verslag!  

Tot de volgende!

Liefs,

Lotte